Skip to content

Bu Bir Süreç...

Haziran 20 düzenlendi kategorisi Kısa Devre

Kendimi yalnız bıraktığım bir süreçti ,bu kelimeyi yeni yeni kullanmaya başladım yaşadığım her derbederliğe süreç diyorum. Çünkü bu kelime bana merak etme geçecek bu da bir süreç güveni veriyor. Geçeceğini bilmek iyi geliyor. Kimseyle iletişim kurmak istemediğim bir dönemden bahsedeceğim .İletişim kurulabilecek her alanı sildim üstüne tabi birde telefonumun bozulması beni korktuğum yüzleşmeye tam olarak itmişti. Korktum ,korkuyorum çünkü kendimce bir doğrum var gerçeğim var bunu değiştirmek yada bence gerçek olduğunu kabullenmek çok zor. O ara kendimden kaçmak için kendimce organizasyonlar yapıyorum, görmediğim arkadaşlarımla buluşuyorum, salak saçma muhabbetleri dinlemeye gidiyorum mutlu olmayacağımı bile bile. Bir gün bir arkadaşım aradı uzun zamandır konuşmuyorduk diye sohbet etmek için ,görüşmek istemiş benimle ama kendimi her yerden sildiğim zamana denk geldiği için ulaşamamış. Neyse konuştuk belki bir saat belki iki saat bana kendi yaşadıklarını anlattı. Sadece dinledim ,sen nasılsın demesini bekliyorum ama dört gözle. Beni konuşalım birazda diye hevesle sıranın bana geçmesini istiyorum. Sıra bana gelmedi. Anlatamadım, diyemedim çok kötüyüm diye kendimi iyi hissetmiyorum, taşıyamıyorum bazen zihnimi bazen kendimi diye .Sadece dinledim ve sadece en iyi bildiğim şeyi yapıp güldüm. Ona kızmıyorum belki de kızmaya hakkım olmadığını düşünüyorum belki de sadece şımarık bir ilgi görme duygusuna kapıldım. bu konuda bile yüzleşemiyorum kendimle bakamıyorum gözlerimin içine ya her şeyi görürsem diye. Hâlâ iyi hissetmiyorum hâlâ kötüyüm ama bu bir süreç ve cesaret etsem de etmesem de bu da geçecek.

sonsuz
Yorum yapmak içinOturum Açın yada Kayıt Olun .